ne·për·këz
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- nepërkës z/s
- cepërkës z/s
- misërkës z/s
- sheqerkës z/s, ë/e
- piperkës z/s, ë/e
- djegcergës k/g, ë/e
- dushkerkës z/s, ë/e
- laçerkës z/s, ë/e
- llaçergës k/g, ë/e
- mësherkës z/s, ë/e
- pacerkës z/s, ë/e
- peshterkës z/s, ë/e
- piçerkës z/s, ë/e
- poshterkës z/s, ë/e
- posterkës z/s, ë/e
- pushterkës z/s, ë/e
- pështerkës z/s, ë/e
- xhinxherkës z/s, ë/e
- gutaperkës z/s, ë/e
- byrazerkës z/s, ë/e
- spirocerkës z/s, ë/e
- xiximerkës z/s, ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.