ne·y·çkës
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- deriçkës y/i
- guriçkës y/i
- ardhiçkës y/i
- ariçkës y/i
- bërbiçkës y/i
- dardhiçkës y/i
- hardhiçkës y/i
- jariçkës y/i
- jazhiçkës y/i
- koriçkës y/i
- kutiçkës y/i
- llilliçkës y/i
- muliçkës y/i
- nevriçkës y/i
- paltiçkës y/i
- petriçkës y/i
- puliçkës y/i
- përbiçkës y/i
- qershiçkës y/i
- thartiçkës y/i
- turiçkës y/i
- vokrriçkës y/i
- përhiçkes ë/e, y/i
- dashuriçkës y/i
- aguriçkës y/i
- petulliçkës y/i
- vekutiçkës y/i
- çilifiçkës y/i
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.