ngë·qkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- heqkësha ë/e
- ndreqkësha ë/e
- skeqkësha ë/e
- zbeqkësha ë/e
- keqkësha ë/e
- ngjeqkësha ë/e
- nkeqkësha ë/e
- regjkësha q/gj, ë/e
- gjegjkësha q/gj, ë/e
- tërheqkësha ë/e
- stërkeqkësha ë/e
- përkeqkësha ë/e
- gërheqkësha ë/e
- mëkeqkësha ë/e
- ndërkeqkësha ë/e
- ngëlleqkësha ë/e
- përheqkësha ë/e
- shtërheqkësha ë/e
- tukeqkësha ë/e
- udhëheqkësha ë/e
- dorëheqkësha ë/e
- mbitërheqkësha ë/e
- përsëkeqkësha ë/e
- përtëkeqkësha ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.