për·çu·dur
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pashkëputur d/t
- pakëputur d/t
- ballëflutur d/t
- belkëputur d/t
- bishtkëputur d/t
- frekëputur d/t
- gaxhahutur d/t
- krahëflutur d/t
- mendjeflutur d/t
- meskëputur d/t
- qafëflutur d/t
- shpirtkëputur d/t
- temerrutur d/t
- çallafutur d/t
- bythëkëputur d/t
- ditëkëputur d/t
- dorëkëputur d/t
- faqekëputur d/t
- fjalëkëputur d/t
- frymëkëputur d/t
- gjunjëkëputur d/t
- jetëkëputur d/t
- majëkëputur d/t
- porsakëputur d/t
- posakëputur d/t
- përmjetkëputur d/t
- qafëkëputur d/t
- shpinëkëputur d/t
- çakallamutur d/t
- nafakëkëputur d/t
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.