për·da·ka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- aga k/g
- saga k/g
- paga k/g
- draga k/g
- gaga k/g
- plaga k/g
- maga k/g
- vaga k/g
- vraga k/g
- laga k/g
- vlaga k/g
- shtaga k/g
- baga k/g
- traga k/g
- rrahka pa h
- mahka pa h
- caga k/g
- prahka pa h
- njahka pa h
- cahka pa h
- grahka pa h
- spaga k/g
- straga k/g
- vllaga k/g
- cfaga k/g
- ndraga k/g
- ngrahka pa h
- plahka pa h
- rraga k/g
- shpaga k/g
- zdrahka pa h
- zhaga k/g
- çmahka pa h
- mollëdraga k/g
- murdallaga k/g
- sharmullaga k/g
- vaservaga k/g
- lulemëllaga k/g
- ngjyrëmëllaga k/g
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.