për·dhë·mbe·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- trembeshin ë/e
- shembeshin ë/e
- dhembeshin ë/e
- nëmeshin mb/m
- zdrëmeshin mb/m
- çemeshin ë/e, mb/m
- gemeshin ë/e, mb/m
- zhdemeshin ë/e, mb/m
- trekëmbëshin e/ë
- tredhëmbëshin e/ë
- dykëmbëshin e/ë
- njëkëmbëshin e/ë
- dydhëmbëshin e/ë
- përgjëmeshin mb/m
- përnëmeshin mb/m
- dyrremëshin ë/e, mb/m
- njëqindkëmbëshin e/ë
- katërkëmbëshin e/ë
- dyzetkëmbëshin e/ë
- gjashtëkëmbëshin e/ë
- shumëkëmbëshin e/ë
- tetëkëmbëshin e/ë
- dhjetëkëmbëshin e/ë
- mijëkëmbëshin e/ë
- pesëkëmbëshin e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.