për·fu·gkë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dukkëshin g/k
- zhdukkëshin g/k
- llukkëshin g/k
- rukkëshin g/k
- çukkëshin g/k
- shukkëshin g/k
- cukkëshin g/k
- tukkëshin g/k
- trukkëshin g/k
- strukkëshin g/k
- thukkëshin g/k
- ndukkëshin g/k
- squkkëshin g/k
- qukkëshin g/k
- shkllukkëshin g/k
- shndukkëshin g/k
- skllukkëshin g/k
- çndukkëshin g/k
- çrukkëshin g/k
- camrukkëshin g/k
- cërrukkëshin g/k
- mëstrukkëshin g/k
- përdukkëshin g/k
- kaçandukkëshin g/k
- pallaçukkëshin g/k
- peçendukkëshin g/k
- sharandukkëshin g/k
- çependukkëshin g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.