për·hi·çken
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- deriçkën e/ë
- guriçkën e/ë
- ardhiçkën e/ë
- ariçkën e/ë
- bërbiçkën e/ë
- dardhiçkën e/ë
- hardhiçkën e/ë
- jariçkën e/ë
- jazhiçkën e/ë
- koriçkën e/ë
- kutiçkën e/ë
- llilliçkën e/ë
- muliçkën e/ë
- nevriçkën e/ë
- paltiçkën e/ë
- petriçkën e/ë
- puliçkën e/ë
- përbiçkën e/ë
- qershiçkën e/ë
- thartiçkën e/ë
- turiçkën e/ë
- vokrriçkën e/ë
- neyçkën e/ë, i/y
- dashuriçkën e/ë
- aguriçkën e/ë
- petulliçkën e/ë
- vekutiçkën e/ë
- çilifiçkën e/ë
- fyryfyçkën e/ë, i/y
- mendjefyçkën e/ë, i/y
- tyryfyçkën e/ë, i/y
- tyrylyçkën e/ë, i/y
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.