për·hi·çkes
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- deriçkës e/ë
- guriçkës e/ë
- ardhiçkës e/ë
- ariçkës e/ë
- bërbiçkës e/ë
- dardhiçkës e/ë
- hardhiçkës e/ë
- jariçkës e/ë
- jazhiçkës e/ë
- koriçkës e/ë
- kutiçkës e/ë
- llilliçkës e/ë
- muliçkës e/ë
- nevriçkës e/ë
- paltiçkës e/ë
- petriçkës e/ë
- puliçkës e/ë
- përbiçkës e/ë
- qershiçkës e/ë
- thartiçkës e/ë
- turiçkës e/ë
- vokrriçkës e/ë
- neyçkës e/ë, i/y
- dashuriçkës e/ë
- aguriçkës e/ë
- petulliçkës e/ë
- vekutiçkës e/ë
- çilifiçkës e/ë
- fyryfyçkës e/ë, i/y
- mendjefyçkës e/ë, i/y
- tyryfyçkës e/ë, i/y
- tyrylyçkës e/ë, i/y
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.