për·zhur·ge·she
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- thurkëshe g/k, e/ë
- shthurkëshe g/k, e/ë
- furkëshe g/k, e/ë
- ngurkëshe g/k, e/ë
- purkëshe g/k, e/ë
- shfurkëshe g/k, e/ë
- zburkëshe g/k, e/ë
- lëkurkëshe g/k, e/ë
- ndërthurkëshe g/k, e/ë
- sëmurkëshe g/k, e/ë
- përthurkëshe g/k, e/ë
- andurkëshe g/k, e/ë
- bëzhurkëshe g/k, e/ë
- cingurkëshe g/k, e/ë
- lënurkëshe g/k, e/ë
- lëthurkëshe g/k, e/ë
- anëthurkëshe g/k, e/ë
- përlëkurkëshe g/k, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.