për·zhur·ge·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- thurkëshin g/k, e/ë
- shthurkëshin g/k, e/ë
- furkëshin g/k, e/ë
- ngurkëshin g/k, e/ë
- purkëshin g/k, e/ë
- shfurkëshin g/k, e/ë
- zburkëshin g/k, e/ë
- lëkurkëshin g/k, e/ë
- ndërthurkëshin g/k, e/ë
- sëmurkëshin g/k, e/ë
- përthurkëshin g/k, e/ë
- andurkëshin g/k, e/ë
- bëzhurkëshin g/k, e/ë
- cingurkëshin g/k, e/ë
- lënurkëshin g/k, e/ë
- lëthurkëshin g/k, e/ë
- anëthurkëshin g/k, e/ë
- përlëkurkëshin g/k, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.