për·zhur·ge·shit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- thurkëshit g/k, e/ë
- shthurkëshit g/k, e/ë
- furkëshit g/k, e/ë
- ngurkëshit g/k, e/ë
- purkëshit g/k, e/ë
- shfurkëshit g/k, e/ë
- zburkëshit g/k, e/ë
- lëkurkëshit g/k, e/ë
- ndërthurkëshit g/k, e/ë
- sëmurkëshit g/k, e/ë
- përthurkëshit g/k, e/ë
- andurkëshit g/k, e/ë
- bëzhurkëshit g/k, e/ë
- cingurkëshit g/k, e/ë
- lënurkëshit g/k, e/ë
- lëthurkëshit g/k, e/ë
- anëthurkëshit g/k, e/ë
- përlëkurkëshit g/k, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.