pall·kë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dalkëshin ll/l
- falkëshin ll/l
- ndalkëshin ll/l
- shkalkëshin ll/l
- psalkëshin ll/l
- ngalkëshin ll/l
- zgalkëshin ll/l
- përfalkëshin ll/l
- përdalkëshin ll/l
- përvalkëshin ll/l
- gërhalkëshin ll/l
- prosvalkëshin ll/l
- prozvalkëshin ll/l
- pëmalkëshin ll/l
- përdjalkëshin ll/l
- përfjalkëshin ll/l
- përndalkëshin ll/l
- përzdralkëshin ll/l
- skërvalkëshin ll/l
- stërfalkëshin ll/l
- stërvalkëshin ll/l
- tejfalkëshin ll/l
- kotovalkëshin ll/l
- kacavalkëshin ll/l
- përngadalkëshin ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.