pa·ra·ble·rë·sen
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- mirëbërësen e/ë
- paqebërësen e/ë
- çudibërësen e/ë
- arkabërësen e/ë
- bukëbërësen e/ë
- djathëbërësen e/ë
- gjellëbërësen e/ë
- hasrabërësen e/ë
- lajkabërësen e/ë
- magjebërësen e/ë
- magjibërësen e/ë
- pajtimbërësen e/ë
- pastabërësen e/ë
- paçebërësen e/ë
- petabërësen e/ë
- picabërësen e/ë
- pluhurnxjerrësen r/rr
- punëbërësen e/ë
- qiribërësen e/ë
- qoftebërësen e/ë
- tapënxjerrësen r/rr
- lulegrerëzën s/z, e/ë
- trigjilpërëzën s/z, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.