pa·ra·ce·ni·a
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- mosdhënia e/ë
- huadhënia e/ë
- zjarrvënia e/ë
- rivënia e/ë
- zëdhënia e/ë
- fatthënia e/ë
- mosvënia e/ë
- ndërshtënia e/ë
- bastvënia e/ë
- borxhdhënia e/ë
- hakngrënia e/ë
- lajmdhënia e/ë
- pengdhënia e/ë
- penglënia e/ë
- përdhënia e/ë
- përhënia e/ë
- përnënia e/ë
- dërdëngia e/ë, ng/n
- vërdëngia e/ë, ng/n
- marrëdhënia e/ë
- parathënia e/ë
- kundërvënia e/ë
- kundërthënia e/ë
- qiradhënia e/ë
- paradhënia e/ë
- gjobëvënia e/ë
- flakëvënia e/ë
- flokërënia e/ë
- frymëzënia e/ë
- hankonënia e/ë
- molomënia e/ë
- paravënia e/ë
- paçavengia ng/n
- pjesëdhënia e/ë
- llogaridhënia e/ë
- lëmoshëdhënia e/ë
- nënqiradhënia e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.