pa·ra·ce·nin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kalamendin nd/n
- avlëmendin nd/n
- dividendin nd/n
- pararendin nd/n
- anavendin nd/n
- andrramendin nd/n
- bukëdhënin e/ë
- buzargjendin nd/n
- bythërënin e/ë
- damllarënin e/ë
- dhëmbërënin e/ë
- ditëlënin e/ë
- dorëdhënin e/ë
- drekëngrënin e/ë
- hundëngrënin e/ë
- kokëdhënin e/ë
- molomënin e/ë
- nëpërmendin nd/n
- paranxehnin pa h
- pendërënin e/ë
- pikërënin e/ë
- prishamendin nd/n
- puplarënin e/ë
- përpandehnin pa h
- ripërmendin nd/n
- rrahavendin nd/n
- shkalafendin nd/n
- shkarrafendin nd/n
- vitherënin e/ë
- dorërëndin e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.