pa·ra·dhë·në·sja
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përcenësja ë/e
- përlëngësja ng/n
- zëvendësja ë/e, nd/n
- përmendësja ë/e, nd/n
- jovendësja ë/e, nd/n
- mbamendësja ë/e, nd/n
- përfendësja ë/e, nd/n
- shitmendësja ë/e, nd/n
- prishaplëngësja ng/n
- pararendësja ë/e, nd/n
- bashkëvendësja ë/e, nd/n
- prishamendësja ë/e, nd/n
- pëlhurendësja ë/e, nd/n
- qilimendësja ë/e, nd/n
- tjetërmendësja ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.