pa·ra·go·ga
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- toka g/k
- koka g/k
- gjoka g/k
- boka g/k
- foka g/k
- voka g/k
- oka g/k
- proka g/k
- çoka g/k
- shoka g/k
- doka g/k
- xhoka g/k
- stroka g/k
- broka g/k
- coka g/k
- lloka g/k
- rroka g/k
- hoka g/k
- troka g/k
- qoka g/k
- dhoka g/k
- bloka g/k
- ngjoka g/k
- plloka g/k
- sfoka g/k
- sqoka g/k
- njohka g/k, pa h
- ftohka g/k, pa h
- ngrohka g/k, pa h
- zgjohka g/k, pa h
- brohka g/k, pa h
- çnjohka g/k, pa h
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.