pa·ra·ken
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- fjalëpakën e/ë
- ecejakën e/ë
- polifagen k/g
- andisfakën e/ë
- brufullakën e/ë
- dumalagen k/g
- fushtaragen k/g
- hallallhakën e/ë
- hamosfakën e/ë
- llafepakën e/ë
- milosfakën e/ë
- mirosfakën e/ë
- mizëplakën e/ë
- nënëplakën e/ë
- palavakën e/ë
- picinakën e/ë
- shalëpakën e/ë
- shulaprakën e/ë
- taralakën e/ë
- torolakën e/ë
- trikitrakën e/ë
- xibërrakën e/ë
- zhabëplakën e/ë
- çapërflakën e/ë
- çaçalakën e/ë
- mollëdragën k/g, e/ë
- murdallagën k/g, e/ë
- sharmullagën k/g, e/ë
- vaservagën k/g, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.