pa·ra·kes
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shtëpiakës e/ë
- fjalëpakës e/ë
- polifages k/g
- andisfakës e/ë
- atëgjakës e/ë
- dumalages k/g
- ecejakës e/ë
- fushtarages k/g
- hallallhakës e/ë
- hamosfakës e/ë
- llafepakës e/ë
- milosfakës e/ë
- mirosfakës e/ë
- mizëplakës e/ë
- nënëplakës e/ë
- picinakës e/ë
- shalëpakës e/ë
- trikitrakës e/ë
- xibërrakës e/ë
- zhabëplakës e/ë
- çaçalakës e/ë
- mollëdragës k/g, e/ë
- murdallagës k/g, e/ë
- plotapakëz s/z, e/ë
- pushkalagës k/g, e/ë
- rrotullakëz s/z, e/ë
- sharmullagës k/g, e/ë
- vaservagës k/g, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.