pa·ra·nxe·hkë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- ndërprekëshin pa h
- përdhekëshin pa h
- përbekëshin pa h
- zarekëshin pa h
- shpërbekëshin pa h
- dylekëshin pa h
- njëlekëshin pa h
- përdhjekëshin pa h
- përndekëshin pa h
- përngekëshin pa h
- rrethprekëshin pa h
- trelekëshin pa h
- përbëkëshin e/ë, pa h
- malekeshin ë/e, pa h
- dydegëshin k/g, pa h
- purtekeshin ë/e, pa h
- ksebëkëshin e/ë, pa h
- lëmekeshin ë/e, pa h
- pëgëkëshin e/ë, pa h
- përdrekeshin ë/e, pa h
- tërmekeshin ë/e, pa h
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.