pa·ra·nxe·hka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- purteka pa h
- ndërpreka pa h
- përdheka pa h
- përbeka pa h
- përpjeka pa h
- zareka pa h
- shpërbeka pa h
- maleka pa h
- rrësheka pa h
- areka pa h
- barksheka pa h
- bërtheka pa h
- copeka pa h
- dispjeka pa h
- dërreka pa h
- lëmeka pa h
- perteka pa h
- purceka pa h
- përdhjeka pa h
- përdreka pa h
- përndeka pa h
- përngeka pa h
- përtheka pa h
- përçeka pa h
- rrethpreka pa h
- tefeka pa h
- tërmeka pa h
- omega k/g, pa h
- nëndega k/g, pa h
- munega k/g, pa h
- përbëka e/ë, pa h
- buzhega k/g, pa h
- ksebëka e/ë, pa h
- polega k/g, pa h
- pëgëka e/ë, pa h
- përdega k/g, pa h
- tërmega k/g, pa h
- vidëka e/ë, pa h
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.