pa·ra·për·ku·lja
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- daullja l/ll
- fodullja l/ll
- bashtullja l/ll
- brukullja l/ll
- pingullja l/ll
- përqullja l/ll
- skordullja l/ll
- çabullja l/ll
- barkcakullja l/ll
- barkdaullja l/ll
- bukëqullja l/ll
- nënkonsullja l/ll
- haxhimakullja l/ll
- turipetullja l/ll
- zemërakullja l/ll
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.