pa·ra·pa·kë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përkrahkësha pa h
- shuplakesha ë/e
- përgjakesha ë/e
- përflakesha ë/e
- përdahkësha pa h
- bëshnjakesha ë/e
- erdhahkësha pa h
- mbëshakesha ë/e
- mëllahkësha pa h
- mëqakesha ë/e
- ndërlakesha ë/e
- rrëgjakesha ë/e
- sinahkësha pa h
- përlagesha k/g, ë/e
- ecejakesha ë/e
- palavakesha ë/e
- shulaprakesha ë/e
- taralakesha ë/e
- torolakesha ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.