pa·ra·re·ndë·sen
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përcenësen nd/n
- zëdhënësen e/ë, nd/n
- ligjvënësen e/ë, nd/n
- mishngrënësen e/ë, nd/n
- bastvënësen e/ë, nd/n
- huadhënësen e/ë, nd/n
- fatthënësen e/ë, nd/n
- ligjdhënësen e/ë, nd/n
- peshkngrënësen e/ë, nd/n
- borxhdhënësen e/ë, nd/n
- gjakdhënësen e/ë, nd/n
- lajmdhënësen e/ë, nd/n
- pengdhënësen e/ë, nd/n
- penglënësen e/ë, nd/n
- predhënësen e/ë, nd/n
- përlëngësen e/ë, nd/n
- zjarrvënësen e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.