pa·ra·re·ndë·sja
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përcenësja nd/n
- zëdhënësja e/ë, nd/n
- ligjvënësja e/ë, nd/n
- mishngrënësja e/ë, nd/n
- bastvënësja e/ë, nd/n
- huadhënësja e/ë, nd/n
- fatthënësja e/ë, nd/n
- ligjdhënësja e/ë, nd/n
- peshkngrënësja e/ë, nd/n
- borxhdhënësja e/ë, nd/n
- gjakdhënësja e/ë, nd/n
- lajmdhënësja e/ë, nd/n
- pengdhënësja e/ë, nd/n
- penglënësja e/ë, nd/n
- predhënësja e/ë, nd/n
- përlëngësja e/ë, nd/n
- zjarrvënësja e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.