pa·ra·shpall·ke
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përfalke ll/l
- përdalke ll/l
- përvalke ll/l
- bregalke ll/l
- gërhalke ll/l
- këmbalke ll/l
- pitalke ll/l
- postalke ll/l
- preshalke ll/l
- prosvalke ll/l
- prozvalke ll/l
- pëmalke ll/l
- përdallge k/g
- përdjalke ll/l
- përfjalke ll/l
- përndalke ll/l
- përzdralke ll/l
- skërvalke ll/l
- sobalke ll/l
- stërfalke ll/l
- stërvalke ll/l
- tejfalke ll/l
- trakalke ll/l
- trashalke ll/l
- veshalke ll/l
- zegalke ll/l
- kotovalke ll/l
- kacavalke ll/l
- përngadalke ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.