pa·ra·shty·të·sve

trajtë e fjalës parashtytës përkufizimi

Rimë jo e plotë

Tingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë

me 3 rrokje

7 fjalë

shitësve y/i
ngjitësve y/i
nxitësve y/i
pritësve y/i
ngritësve y/i
qitësve y/i
rritësve y/i

me 4 rrokje

9 fjalë

grabitësve y/i
paditësve y/i
mikpritësve y/i
rrëshqitësve y/i
shëtitësve y/i
skalitësve y/i
zvarritësve y/i
prashitësve y/i
vozitësve y/i

me 5 rrokje

5 fjalë

porositësve y/i
peshëngritësve y/i
përsëritësve y/i
librashitësve y/i
llogaritësve y/i

me 6 rrokje

1 fjalë

gazetashitësve y/i

Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.