pa·ra·sjell·kë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shkelkëshin ll/l
- çelkëshin ll/l
- mjelkëshin ll/l
- ngelkëshin ll/l
- prelkëshin ll/l
- vjelkëshin ll/l
- smjelkëshin ll/l
- velkëshin ll/l
- zhvjelkëshin ll/l
- mshelkëshin ll/l
- dhelkëshin ll/l
- buzhelkëshin ll/l
- kapcelkëshin ll/l
- mbëçelkëshin ll/l
- mëshelkëshin ll/l
- ndërçelkëshin ll/l
- pakselkëshin ll/l
- përdhelkëshin ll/l
- përvelkëshin ll/l
- përvjelkëshin ll/l
- shpërvjelkëshin ll/l
- stërvjelkëshin ll/l
- përkëdhelkëshin ll/l
- bubuzhelkëshin ll/l
- prapangelkëshin ll/l
- përmëshelkëshin ll/l
- rrokotelkëshin ll/l
- varangjelkëshin ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.