pa·ra·thë·në·sen
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përcenësen ë/e
- përlëngësen ng/n
- zëvendësen ë/e, nd/n
- syqenëzën s/z, ë/e
- përmendësen ë/e, nd/n
- antenëzën s/z, ë/e
- jovendësen ë/e, nd/n
- mbamendësen ë/e, nd/n
- përfendësen ë/e, nd/n
- shitmendësen ë/e, nd/n
- prishaplëngësen ng/n
- pararendësen ë/e, nd/n
- bashkëvendësen ë/e, nd/n
- prishamendësen ë/e, nd/n
- pëlhurendësen ë/e, nd/n
- qilimendësen ë/e, nd/n
- shurrëqenëzën s/z, ë/e
- tjetërmendësen ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.