pa·ra·thë·në·ses
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përcenëses ë/e
- përlëngëses ng/n
- zëvendëses ë/e, nd/n
- syqenëzës s/z, ë/e
- përmendëses ë/e, nd/n
- antenëzës s/z, ë/e
- jovendëses ë/e, nd/n
- mbamendëses ë/e, nd/n
- përfendëses ë/e, nd/n
- shitmendëses ë/e, nd/n
- prishaplëngëses ng/n
- pararendëses ë/e, nd/n
- bashkëvendëses ë/e, nd/n
- prishamendëses ë/e, nd/n
- pëlhurendëses ë/e, nd/n
- qilimendëses ë/e, nd/n
- shurrëqenëzës s/z, ë/e
- tjetërmendëses ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.