pa·ra·thë·në·si
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- vodenësi ë/e
- dhimëndësi nd/n
- përcenësi ë/e
- përlëngësi ng/n
- vadenësi ë/e
- zëvendësi ë/e, nd/n
- gurgdhendësi ë/e, nd/n
- drugdhendësi ë/e, nd/n
- përmendësi ë/e, nd/n
- jovendësi ë/e, nd/n
- përfendësi ë/e, nd/n
- shitmendësi ë/e, nd/n
- lugëlëngësi ng/n
- paraplëndësi nd/n
- prishaplëngësi ng/n
- pararendësi ë/e, nd/n
- bashkëvendësi ë/e, nd/n
- prishamendësi ë/e, nd/n
- pëlhurendësi ë/e, nd/n
- qilimendësi ë/e, nd/n
- tjetërmendësi ë/e, nd/n
- vulëgdhendësi ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.