pa·ra·vë·nkësh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkësh ë/e
- këndkësh nd/n
- rëndkësh nd/n
- mëndkësh nd/n
- nëndkësh nd/n
- ëndkësh nd/n
- cfëngkësh ng/n
- shkrëndkësh nd/n
- zhëngkësh ng/n
- gjendkësh ë/e, nd/n
- gdhendkësh ë/e, nd/n
- rendkësh ë/e, nd/n
- endkësh ë/e, nd/n
- çmendkësh ë/e, nd/n
- fendkësh ë/e, nd/n
- dendkësh ë/e, nd/n
- shendkësh ë/e, nd/n
- brengkësh ë/e, ng/n
- shfendkësh ë/e, nd/n
- zhbendkësh ë/e, nd/n
- çendkësh ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.