pa·ra·vë·nkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkësha ë/e
- këndkësha nd/n
- rëndkësha nd/n
- mëndkësha nd/n
- nëndkësha nd/n
- cfëngkësha ng/n
- shkrëndkësha nd/n
- gjendkësha ë/e, nd/n
- gdhendkësha ë/e, nd/n
- rendkësha ë/e, nd/n
- endkësha ë/e, nd/n
- çmendkësha ë/e, nd/n
- fendkësha ë/e, nd/n
- dendkësha ë/e, nd/n
- shendkësha ë/e, nd/n
- brengkësha ë/e, ng/n
- shfendkësha ë/e, nd/n
- zhbendkësha ë/e, nd/n
- çendkësha ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.