pa·ra·vë·nkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përlëngkësha ng/n
- vërdëngkësha ng/n
- përmendkësha ë/e, nd/n
- ndërmendkësha ë/e, nd/n
- përendkësha ë/e, nd/n
- hamendkësha ë/e, nd/n
- njëmendkësha ë/e, nd/n
- ngarendkësha ë/e, nd/n
- ndajgjendkësha ë/e, nd/n
- përfendkësha ë/e, nd/n
- shkërmendkësha ë/e, nd/n
- shpërmendkësha ë/e, nd/n
- termengkësha ë/e, ng/n
- zhdërjendkësha ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.