pa·ra·vë·nkë·shim
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkëshim ë/e
- këndkëshim nd/n
- rëndkëshim nd/n
- mëndkëshim nd/n
- nëndkëshim nd/n
- cfëngkëshim ng/n
- shkrëndkëshim nd/n
- gjendkëshim ë/e, nd/n
- gdhendkëshim ë/e, nd/n
- rendkëshim ë/e, nd/n
- endkëshim ë/e, nd/n
- çmendkëshim ë/e, nd/n
- fendkëshim ë/e, nd/n
- dendkëshim ë/e, nd/n
- shendkëshim ë/e, nd/n
- brengkëshim ë/e, ng/n
- shfendkëshim ë/e, nd/n
- zhbendkëshim ë/e, nd/n
- çendkëshim ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.