pa·ra·vë·nka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenka ë/e
- prenka ë/e
- tenka ë/e
- këndka nd/n
- rëndka nd/n
- mëndka nd/n
- nëndka nd/n
- ëndka nd/n
- cfëngka ng/n
- shkrëndka nd/n
- zhëngka ng/n
- gjendka ë/e, nd/n
- gdhendka ë/e, nd/n
- rendka ë/e, nd/n
- endka ë/e, nd/n
- çmendka ë/e, nd/n
- fendka ë/e, nd/n
- dendka ë/e, nd/n
- shendka ë/e, nd/n
- brengka ë/e, ng/n
- shfendka ë/e, nd/n
- zhbendka ë/e, nd/n
- çendka ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.