pa·ra·vë·nka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- derbedenka ë/e
- felimenka ë/e
- pararendka ë/e, nd/n
- kalamendka ë/e, nd/n
- anamendka ë/e, nd/n
- lokomendka ë/e, nd/n
- nëpërendka ë/e, nd/n
- nëpërmendka ë/e, nd/n
- pasamendka ë/e, nd/n
- ripërmendka ë/e, nd/n
- shkalafendka ë/e, nd/n
- shkarrafendka ë/e, nd/n
- tarahendka ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.