pa·ra·vë·nkan
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pararendkan ë/e, nd/n
- kalamendkan ë/e, nd/n
- anamendkan ë/e, nd/n
- lokomendkan ë/e, nd/n
- nëpërendkan ë/e, nd/n
- nëpërmendkan ë/e, nd/n
- pasamendkan ë/e, nd/n
- ripërmendkan ë/e, nd/n
- shkalafendkan ë/e, nd/n
- shkarrafendkan ë/e, nd/n
- tarahendkan ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.