pa·ra·vë·nke·ni
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkeni ë/e
- këndkeni nd/n
- rëndkeni nd/n
- mëndkeni nd/n
- nëndkeni nd/n
- cfëngkeni ng/n
- shkrëndkeni nd/n
- gjendkeni ë/e, nd/n
- gdhendkeni ë/e, nd/n
- rendkeni ë/e, nd/n
- endkeni ë/e, nd/n
- çmendkeni ë/e, nd/n
- fendkeni ë/e, nd/n
- dendkeni ë/e, nd/n
- shendkeni ë/e, nd/n
- brengkeni ë/e, ng/n
- shfendkeni ë/e, nd/n
- zhbendkeni ë/e, nd/n
- çendkeni ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.