pa·ra·vë·nke·ni
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përlëngkeni ng/n
- vërdëngkeni ng/n
- përmendkeni ë/e, nd/n
- ndërmendkeni ë/e, nd/n
- përendkeni ë/e, nd/n
- hamendkeni ë/e, nd/n
- njëmendkeni ë/e, nd/n
- ngarendkeni ë/e, nd/n
- ndajgjendkeni ë/e, nd/n
- përfendkeni ë/e, nd/n
- shkërmendkeni ë/e, nd/n
- shpërmendkeni ë/e, nd/n
- termengkeni ë/e, ng/n
- zhdërjendkeni ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.