pa·rru·gë·da·lje
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- ringjallje l/ll
- përballje l/ll
- ndërkallje l/ll
- përtallje l/ll
- pistallje l/ll
- përcallje l/ll
- përdallje l/ll
- përkallje l/ll
- përmallje l/ll
- përndallje l/ll
- përngjallje l/ll
- përpallje l/ll
- përqallje l/ll
- përrallje l/ll
- përshpallje l/ll
- përvallje l/ll
- përçallje l/ll
- rruckallje l/ll
- shpërballje l/ll
- shpërpallje l/ll
- tërçallje l/ll
- vërcallje l/ll
- vëzhdallje l/ll
- zdërhallje l/ll
- zdërvallje l/ll
- zhdërhallje l/ll
- vetëshpallje l/ll
- kapistallje l/ll
- mospërballje l/ll
- parashpallje l/ll
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.