pe·ni·e
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- zjarrvënie e/ë
- huadhënie e/ë
- rivënie e/ë
- zëdhënie e/ë
- mosdhënie e/ë
- mosvënie e/ë
- fatthënie e/ë
- ndërshtënie e/ë
- bastvënie e/ë
- borxhdhënie e/ë
- hakngrënie e/ë
- lajmdhënie e/ë
- pengdhënie e/ë
- penglënie e/ë
- përdhënie e/ë
- përhënie e/ë
- përnënie e/ë
- vërdëngie e/ë, ng/n
- marrëdhënie e/ë
- parathënie e/ë
- kundërvënie e/ë
- kundërthënie e/ë
- paradhënie e/ë
- qiradhënie e/ë
- gjobëvënie e/ë
- flakëvënie e/ë
- flokërënie e/ë
- frymëzënie e/ë
- paravënie e/ë
- pjesëdhënie e/ë
- llogaridhënie e/ë
- lëmoshëdhënie e/ë
- nënqiradhënie e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.