pe·nies
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- huadhënies e/ë
- zjarrvënies e/ë
- rivënies e/ë
- mosdhënies e/ë
- ndërshtënies e/ë
- zëdhënies e/ë
- fatthënies e/ë
- mosvënies e/ë
- bastvënies e/ë
- borxhdhënies e/ë
- hakngrënies e/ë
- lajmdhënies e/ë
- pengdhënies e/ë
- penglënies e/ë
- përdhënies e/ë
- përhënies e/ë
- marrëdhënies e/ë
- parathënies e/ë
- kundërvënies e/ë
- kundërthënies e/ë
- qiradhënies e/ë
- gjobëvënies e/ë
- paradhënies e/ë
- flakëvënies e/ë
- flokërënies e/ë
- frymëzënies e/ë
- paravënies e/ë
- pjesëdhënies e/ë
- llogaridhënies e/ë
- lëmoshëdhënies e/ë
- nënqiradhënies e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.