pe·nie·ve
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- huadhënieve e/ë
- zjarrvënieve e/ë
- mosdhënieve e/ë
- rivënieve e/ë
- zëdhënieve e/ë
- fatthënieve e/ë
- mosvënieve e/ë
- ndërshtënieve e/ë
- bastvënieve e/ë
- borxhdhënieve e/ë
- hakngrënieve e/ë
- lajmdhënieve e/ë
- pengdhënieve e/ë
- penglënieve e/ë
- përdhënieve e/ë
- përhënieve e/ë
- marrëdhënieve e/ë
- kundërthënieve e/ë
- parathënieve e/ë
- kundërvënieve e/ë
- paradhënieve e/ë
- qiradhënieve e/ë
- gjobëvënieve e/ë
- flakëvënieve e/ë
- flokërënieve e/ë
- frymëzënieve e/ë
- paravënieve e/ë
- pjesëdhënieve e/ë
- llogaridhënieve e/ë
- lëmoshëdhënieve e/ë
- nënqiradhënieve e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.