pla·fkë·shim
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- llavkëshim f/v
- myjavkëshim f/v
- kukavkëshim f/v
- lishavkëshim f/v
- rrugavkëshim f/v
- leshavkëshim f/v
- lluçkavkëshim f/v
- lulsavkëshim f/v
- mbushavkëshim f/v
- ndelavkëshim f/v
- ngridhavkëshim f/v
- pandlavkëshim f/v
- pusavkëshim f/v
- përkavkëshim f/v
- rrudhavkëshim f/v
- sutavkëshim f/v
- tenjavkëshim f/v
- tulavkëshim f/v
- vyshklavkëshim f/v
- cikatavkëshim f/v
- haparavkëshim f/v
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.