pla·gkë·shim
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pakkëshim g/k
- plakkëshim g/k
- cakkëshim g/k
- trakkëshim g/k
- flakkëshim g/k
- vakkëshim g/k
- mjakkëshim g/k
- mpakkëshim g/k
- mplakkëshim g/k
- shuplakkëshim g/k
- përgjakkëshim g/k
- përflakkëshim g/k
- berrjakkëshim g/k
- bëshnjakkëshim g/k
- dërrmakkëshim g/k
- mbëshakkëshim g/k
- mëqakkëshim g/k
- ndërlakkëshim g/k
- përvakkëshim g/k
- rrëgjakkëshim g/k
- spërlakkëshim g/k
- ecejakkëshim g/k
- palavakkëshim g/k
- shulaprakkëshim g/k
- taralakkëshim g/k
- torolakkëshim g/k
- çapërflakkëshim g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.