pla·gkë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pakkëshin g/k
- plakkëshin g/k
- cakkëshin g/k
- trakkëshin g/k
- flakkëshin g/k
- vakkëshin g/k
- mjakkëshin g/k
- mpakkëshin g/k
- mplakkëshin g/k
- shuplakkëshin g/k
- përgjakkëshin g/k
- përflakkëshin g/k
- berrjakkëshin g/k
- bëshnjakkëshin g/k
- dërrmakkëshin g/k
- mbëshakkëshin g/k
- mëqakkëshin g/k
- ndërlakkëshin g/k
- përvakkëshin g/k
- rrëgjakkëshin g/k
- spërlakkëshin g/k
- turrnakkëshin g/k
- ecejakkëshin g/k
- palavakkëshin g/k
- shulaprakkëshin g/k
- taralakkëshin g/k
- torolakkëshin g/k
- çapërflakkëshin g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.