plla·fkesh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përqafkësh e/ë
- myjavkësh f/v, e/ë
- kukavkësh f/v, e/ë
- lishavkësh f/v, e/ë
- rrugavkësh f/v, e/ë
- leshavkësh f/v, e/ë
- lluçkavkësh f/v, e/ë
- lulsavkësh f/v, e/ë
- mbushavkësh f/v, e/ë
- ndelavkësh f/v, e/ë
- ngridhavkësh f/v, e/ë
- pandlavkësh f/v, e/ë
- pusavkësh f/v, e/ë
- përkavkësh f/v, e/ë
- rrudhavkësh f/v, e/ë
- sutavkësh f/v, e/ë
- tenjavkësh f/v, e/ë
- tulavkësh f/v, e/ë
- vyshklavkësh f/v, e/ë
- cikatavkësh f/v, e/ë
- haparavkësh f/v, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.