plo·tgo·jën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- mosnjohjen ë/e, pa h
- rinjohjen ë/e, pa h
- ngojenë ë/e, pa -ë
- përnjohjen ë/e, pa h
- mbiftohjen ë/e, pa h
- mbingrohjen ë/e, pa h
- panjohjen ë/e, pa h
- përngrohjen ë/e, pa h
- shpërnjohjen ë/e, pa h
- tejftohjen ë/e, pa h
- tejngrohjen ë/e, pa h
- mirënjohjen ë/e, pa h
- paranjohjen ë/e, pa h
- paraftohjen ë/e, pa h
- parangrohjen ë/e, pa h
- vetëngrohjen ë/e, pa h
- mosmirënjohjen ë/e, pa h
- parapërftohjen ë/e, pa h
- fletëmirënjohjen ë/e, pa h
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.